331 Br. Guibertus Cornelis Franciscus Gabriëls
Geboren te Heerle : 01-12-1919
Ingetreden : 22-01-1939
Eerste Professie : 15-08-1940
Eeuwige professie : 15-08-1943
Overleden te Huijbergen: 04-15-2008
Cornelis Franciscus Gabriëls, Br. Guibertus, geboren in het Brabantse Heerle, 1 december 1919 uit het huwelijk van Adrianus Gabriëls en Johanna Mol als oudste van drie kinderen groeide hij op met Frans en U, Liza. En dan 20 jaren later deed Kees zijn intrede bij de Broeders va Huijbergen 14 augustus 1939. Bij zijn inkleding ging hij luisteren naar de naam Br. Guibertus. Diploma's en aktes waren en werden behaald - op onderwijskundig en pedagogisch gebied - 77 a-j hulpakte in 1939, 77b hoofdakte 1942, acte Frans LO 1946, akte Frans MO-A 1950 en akte Nederlands MO-A 1953. Verrijkt met die bagage zette hij het onderwijs geven voort aan de Hoogstraat in Bergen op Zoom, 1940; aan Ste Marie in Huijbergen en de Blauwe Handstraat in Bergen op Zoom vanaf 1945; aan de Lambertus U.L.O. in Breda vanaf 1947; aan de Franciscus Kweekschool in Breda vanaf 1954 (die door naamsverandering " Pedagogische Academie " genoemd ging worden). Vanaf de pensioen gerechtigde leeftijd in 1980 kwam Br. Guibertus bij zijn medebroeders hier in Huijbergen wonen. In alle rust en stilte bleef en was hij een bezige bij: als Archivaris van de Congregatie vanaf 1980, als Algemeen secretaris en Archivaris van de Congregatie vanaf 1981.
Het leven van Br. Guibertus is gekenmerkt door bescheidenheid en eenvoud. Deugden die hij al van huis uit had meegekregen. Op deze wijze leefde hij ook mee met zijn familie. Br. Guibertus trad nooit op de voorgrond. Zijn pupillen van de Bredase Kweekschool - de Pabo ‑ spreken over een "eminente " leraar, een "buitengewoon goede" leraar, de "beste” die ze ooit gehad hebben en menig student droomde ervan in zijn geest voor de klas en in de klas te kunnen staan. Het drie kleuren potlood bij het corrigeren - voor iedere fout een andere kleur blijft legendarisch. Met humor en gedegen vakmanschap bracht hij zijn studenten liefde bij voor de Nederlandse Taal. Br. Guibertus was zeer belezen en met zorg koos hij de lectuur uit voor zijn leerlingen. Hij eiste stiptheid, maar op een aimabele wijze. Hij kon ook goed toneelspelen. Bij het 100-jarig bestaan van de Congregatie had hij een rol in het toneelstuk Zwart of Wit " Wilhelmiet blijven of Norbertijn worden. ln een operette had hij een glansrol als nar.
De woelige jaren 1960 - 1970 brachten kerkelijk, maatschappelijk, onderwijskundig en op tal van andere terreinen veel veranderingen met zich mee, maar die brachten hem niet van zijn stuk. Er. Guibertus ging rustig zijn eigen weg. Bij zijn pensionering in 1900 trok hij zich terug hier in Huijbergen. Als archivaris schreef hij met vaardige pen artikelen uit het verleden van zowel de Wilhelmieten - de voorgangers van de Huijbergse Broeders ‑ als van de eigen Congregatie. Zijn bijdrage voor het Congregatieblad " Leer en Leven " in de vorm van artikelen waren zeer lezenswaardig en door de broeders erg gewaardeerd. Hij verzamelde deze artikelen onder de titel: " Archivaris kleingoed ". Dat leverde kostelijke lectuur op.
Met het toenemen der jaren kwamen ook de lichamelijke ongemakken. Op bewonderenswaardige wijze heeft Br. Guibertus die gedragen. Zijn zin voor orde konden we dagelijks waarnemen: recht zetten van stoelen, asbakken ledigen, tafels afdoen met een doekje. Sport, met name voetballen, had zijn belangstelling. Hij was een vurig supporter.
Het deed hem deugd als je hem uitleg vroeg over een Nederlands woord of een uitdrukking: kort daarna kreeg je schriftelijk, op een klein blaadje, heel duidelijk en vakkundig uitleg. Genieten van de natuur in de tuin, van de buitenlucht was er voor Br. Guibertus niet bij. De ontluchtingsstrippen door heel het Ste Marie complex waren er voor hem om ze af te sluiten, zo ook had voor hem het luchtverversingssysteem beslist niet aangebracht hoeven te worden.
Groot was zijn dankbaarheid voor de goede verzorging van het verplegend personeel.
Ofschoon zijn gezondheid al lang wankel was, heeft hij haarfijn aangevoeld dat het einde van zijn leven naderde. Huisoverste Er. Marcus vroeg mij zaterdagavond eens bij Br. Guibertus aan te lopen, op de verzorgingsafdeling kamer 5. Vrij snel gaf Br. Guibertus mij te kennen graag het Ziekensacrament te ontvangen. Op mijn voorstel om dat zondagvoormiddag te doen ná de Eucharistieviering deelde de verzwakte Er. Guibertus me moeilijk verstaanbaar mee dat het dan te laat zou zijn. Hij wilde het liefst zo vlug mogelijk . . met zo weinig mogelijk mensen er bij. Ja ...Br. Marcus natuurlijk wel ... voor de rest ... liefst niemand, ook zijn zus Liza niet.
Biddend hebben we toen gezegd: Moge de algoede God u bijstaan met kracht en genade om gesterkt en in goed vertrouwen uw weg te gaan om heilig te kunnen geloven, dat God u draagt in dit en in het andere leven, dat Hij u mag binnenleiden in Zijn Toekomst. Daartoe zalf ik u + want God is niet alleen uw Oorsprong maar ook uw en onze Thuishaven. in de vroege ochtend van zondagmorgen 4 mei is deze plichtsgetrouwe, diepgelovige, zeer gewaardeerde broer en medebroeder rustig en vredig gestorven.
Onderweg naar de voltooiing van mijn leven bid ik U, Genadige en Barmhartige:
wees mij een milde God; zuiver mijn herinneringen en mijn hart genees de wonden die ik nog meedraag; werp van mij en van U af wat beter achter blijft en vergeten wordt.
Zo kan er voldoende ruimte ontstaan in mijn denken en voelen, om in dankbaarheid alles te tellen wat zegen en genade was, rijkdom en vreugde.
Zorg in Uw liefde voor hen die ik moet achterlaten; bewaar hen in Uw zorg, want mensen zijn kwetsbaar; ik weet het uit ervaring. Maar ik geloof en ik heb mogen ervaren dat U mensen door de duisternis naar het leven brengt, en in het leven bewaart door alle woelige golven heen.
Als ik straks opgenomen ben in Uw weldadige stilte en geluk, hoop ik mijn verbondenheid te mogen bewaren met allen die mij lief waren, en die ik moet achterlaten, of die reeds eerder bij en in U zijn aan gekomen. Zo geef ik mijn leven uit handen; U had het mij toevertrouwd nu vertrouw ik het toe aan U. En Maria, Moeder van Altijddurende Bijstaand:, U vraag sta aan mijn zijde, nu en in het uur van mijn dood. Amen
Leo Testers, Rector
Broeders van Huijbergen