084 BROEDER ALOYSIUS (PETRUS HENRICUS KUPPENS)
Geboren te Oosterhout : 01 -06- 1897
Ingetreden : 21 -05- 1916
Eerste Professie : 03 -06- 1917
Grote Professie : 24 -08- 1926
Overleden te Breda : 30 -10- 1946
Br. Aloysius was werkzaam als onderwijzer te Bergen op Zoom (Aloysiusschool), Huijbergen, Oosterhout
en Breda (Havermansstraat). Hij heeft ook enkele jaren tekenlessen gegeven aan de St. Franciscus Kweekschool.
Br. Aloysius was een goed mens. Hij had deze eigenschap geloof ik van nature. Niemand maakte gemakkelijker dan hij goede vrienden door zijn joviale oprechte omgang, door zijn royaal gegeven behulpzaamheid. Wie hem van nabij gekend heeft, weet, hoe velen hij gelukkig maakte met datgene, waartoe zijn kunstvaardige hand hem in staat stelde. Iets weigeren lag niet in zijn aard. En al kon men soms klagen, dat de beloofde dienst steeds uitbleef, dan lag dat niet aan zijn gebrek aan hulpvaardigheid maar veeleer aan het feit, dat er nog zoveel voor hem te doen was.
Hij had vele goede gaven in het leven meegekregen, die hem in staat stelden God na te volgen in Zijn scheppingsdrang; gaven, die gedragen werden door de liefde tot de kunst, die een der dingen is, waarin God zich in deze wereld weerspiegelt. Maar zoals het vaak gaat in een mensenleven, juist in datgene waartoe zijn hart getrokken werd, werd hij op de proef gesteld. Zijn overvloedig werk bracht mee, dat hij zich niet in die mate aan de kunst kon wijden, als hij wel gewenst had. Tragiek van de beperktheid van alle menselijk pogen. Bij al deze gaven bleef Br. Aloysius een bescheiden man.
Het liefst werkte hij achter de schermen, zowel letterlijk als figuurlijk. Als onderwijzer heb ik hem nooit persoonlijk meegemaakt, maar te oordelen naar de vele vrienden, die hij bij de jeugd tijdens zijn lange loopbaan in Breda gemaakt had, moet het niet anders dan goed geweest zijn. Dit bleek ook wel uit de spontane belangstelling bij zijn dood. Na een breukoperatie overleed hij in het St. Ignatius Ziekenhuis te Breda, op 30 oktober 1946.
Bidden wij, dat Br. Aloysius, die zo vaak aan het aardse toneel met zijn gaven luister bijzette, deelachtig moge zijn aan het eeuwige schouwtoneel in de hemel.
Bronnen: Leer en Leven