020 BROEDER EGIDIUS (JOHANNES ROMMENS)
Geboren te Oudenbosch : 15 – 05 – 1854
Ingetreden in de Congregatie : 25 – 09 – 1873
Inkleding : 25 – 03 – 1874
Professie : 07 – 09 – 1878
Overleden te Bergen op Zoom : 31 – 01 – 1906
Begraven op het kloosterkerkhof
Broeder Egidius was assistent van het Hoofdbestuur en novicemeester: 28 – 8 – 1900
Hij belandde als kleine jongen op het Huijbergse Weeshuis, waarna hij op 19 jarige leeftijd intrad in onze Congregatie. Jarenlang is hij een bekwame, tactvolle en toegewijde surveillant geweest aan het pensionaat, eerst bij de kleinere pensionairen, later bij de grote. Het ambt van surveillant was zeker in die tijd geen sinecure. De recreatiemogelijkheden waren nog zeer beperkt en eenzijdig, de sportvelden zeer schaars en gebrekkig geoutilleerd. De groepen jongens, waarover één of twee surveillanten moesten waken, waren eigenlijk veel te groot. De ± 250 pensionairen waren n.l. ingedeeld in drie groepen of partijen; de kleinste partij, de middelpartij en de groten. Elke groep omvatte dus ongeveer 80 á 90 jongens. De surveillance was zwaar ook wat betreft de tijden, waarop ze aanwezige moesten zijn. Verder hadden ze het gewone onderhoud van de refters en de speelzaal, met dikwijls nog bijkomende werkzaamheden. Dan, drie keer per week, de afmattende wandelingen: zondag, dinsdagen en donderdag.
Onze broeder Egidius heeft zo’n 25 jaar lang als surveillant in deze tredmolen van het pensionaat gelopen. En blijkens de getuigenissen van onze oudere medebroeders heeft hij deze verantwoordelijke taak succesvol en bekwaam uitgeoefend. En dat alles ondanks het feit dat hij jarenlang heeft gesukkeld met een pijnlijke maagkwaal.
In 1900 werd hij gekozen tot assistent van het Hoofdbestuur en tevens benoemd tot novicemeester als opvolger van broeder Hubertus.
Zijn maagkwaal verergerde zodat er in 1906 tenslotte operatief moest worden ingegrepen.
In het gasthuis te Bergen op Zoom had deze toen nog erg riskante maagoperatie een gunstig verloop. De patiënt herstelde heel spoedig en zou op 1 Febr. 1906 naar Huijbergen terugkeren, om daar nog wat te rusten en aan te sterken. En juist in die laatste nacht overleed hij plotseling in het Gasthuis. Hoogstwaarschijnlijk heeft een embolie of een zware maagbloeding zo’n abrupt en onverwacht einde gemaakt aan zijn verdienstelijk en voorbeeldig kloosterleven. Hij was pas 51 jaar, toen hij stierf.
Bronnen: N.N.