036 BROEDER FERDINANDUS (GERARDUS VAN DER SANDE)
Geboren te Etten : 28 – 06 – 1840
Intrede in de Congregatie : 09 – 04 – 1869
Inkleding : 01 – 11 – 1869
Professie : 28 – 09 – 1873
Overleden te Huijbergen : 27 – 12 – 1918
Begraven op het kloosterkerkhof.
Hij was al 29 jaar toen hij intrad, in onze Congregatie en wel in 1869. Opmerkelijk is dat dit Brabantse dorpje Etten in de beginperiode van de Congregatie zoveel Huijbergse broeders heeft geleverd, o.a.
Broeder Leonardus Baayens
Broeder Ignatius Verboven
Broeder Cornelis Bartels
Broeder Laurentius van Nijnatten
Broeder Angelus Bartels (een neef van broeder Cornelis)
Onze broeder Ferdinandus schijnt de eerste jaren van zijn kloosterleven op Ste. Marie, allerlei huishoudelijke bedieningen te hebben uitgeoefend. Ook werkzaamheden in Huijbergse tuinen schijnen er toe behoord te hebben. In 1892 verhuisde broeder Fredinandus naar het toen nog gloednieuwe succursaal in de Karrestraat te Breda, waar hij naast zijn huishoudelijke werkzaamheden ook nog catechismuslessen gaf. Na een driejarig verblijf in de Karrestraat verhuisde hij naar het succursaal te Oosterhout, dat in 1895 werd opgericht. Broeder Ferdinandus was er één der werkers van het eerste uur. Ook hier was zijn taak het huishoudelijk werk en het geven van catechismuslessen.
Op latere leeftijd namen zijn lichaamskrachten geleidelijk af en hij belandde weer op zijn uitgangspunt: Ste. Marie te Huijbergen. Daar heeft hij zijn laatste levensjaren nuttig besteed met allerlei tuinarbeid o.a. het verharden van de tuinpaden van ‘Loretto’ met koolas, dat per kruiwagen moest worden aangevoerd. Voor een man van in de 70 toch nog een zware aanpak. Het getuigde in ieder geval van zijn grote werklust, waarvan hij trouwens gedurende heel zijn kloosterleven blijk had gegeven.
Broeder Ferdinandus was een originele type. Hij kon geweldig leuk en slagvaardig uit de hoek komen. Zijn originele uitdrukkingen en komische opmerkingen, die wel eens wat overdreven aandeden, maar die meestal toch wel raak waren, verwekten steeds grote hilariteit bij zijn medebroeders. Broeder Ferdinandus hield niet van komedie spelen; hij ging recht door zee, wond er geen doekjes om en uitte zijn mening eerlijk en openhartig.
Totaal opgeleefd is hij na een kortstondig ziekbed op 77 jarige leeftijd op 27 februari 1918 zacht en kalm overleden.
Bronnen: N.N.