118 Broeder Norbertus van den Kerkhof
Geboren te Warmond : 19-06-1901
Ingetreden : 04-01-1919
Eerste Professie : 02-08-1920
Eeuwige Professie : 26-08-1923
Overleden te Breda : 03-02-1963
Een zwaar verlies heeft niet alleen de Kweekschool, maar heel de Congregatie getroffen door de dood van Broeder Norbertus. Een goed religieus, een behulpzame medebroeder, een bekwaam en onmisbaar vakman is ons plotseling door de dood ontnomen. De dood overviel hem onverwachts, maar niet onvoorbereid.
Br. Norbertus heeft altijd een zeker voorgevoel gehad, dat de dood voor hem plotseling zou komen en het scheen dat dit voorgevoel de laatste weken voor zijn afsterven in zekerheid was veranderd. Merkwaardig is wel, dat in vertrouwelijke gesprekken de gedachte aan een plotseling afsterven steeds overtuigender werden uitgesproken.
Snel heeft de onverbiddelijke dood toegeslagen. Zaterdagavond ging hij, tegen zijn gewoonte in, wat vroeger naar bed, maar de volgende morgen was hij weer op de gewone tijd present. Zondag 3 februari vierde hij het patroonfeest van Br. Overste mee, ofschoon pijn en een soms beklemmende benauwdheid zijn feestelijke stemming wel wat drukten. De filmvoorstelling, die de feestdag zou besluiten, sloeg hij liever over; hij vond het beter weer wat vroeger naar bed te gaan. Wat er verder gebeurd is, zal wel steeds een geheim blijven.
Toen omstreeks tien uur de filmvoorstelling was afgelopen, brandde er nog licht op zijn kamer. Br. Overste, bezorgd als altijd, besloot eens te gaan kijken, om te vragen of hij hem misschien nog ergens mee van dienst kon zijn.
Men kan begrijpen hoe Br. Overste schrok, toen hij daar Br. Norbertus dood op bed vond. De Zeer Eerw Heer van Leeuwen heeft hem nog de H. Olie toegediend; dat was de enige geestelijke hulp, die hem nog geschonken kon worden. De verslagenheid onder ons was diep en algemeen, toen Br. Overste de volgende dag,’s morgens, het gebed voor de overledene verzocht. Het is een onverwacht en groot verlies, dat we met het heengaan van Br. Norbertus geleden hebben. Wij betreuren hem, maar zullen nog lang met grote dankbaarheid de vele verdiensten blijven gedenken, die hij zovelen van ons bewezen heeft.
Moge God hem belonen voor zijn volharding en trouwe plichtsbetrachting.
Br. Chrysostomus