158 Broeder Damianus Willem van Dam
Geboren te Roosendaal : 09-06-1889
Ingetreden : 19-09-1908
Eerste professie : 01-01-1910
Eeuwige professie : 29-12-1912
Overleden te Bergen op Zoom : 20-03-1972
Broeder Damianus vertrok op 6 januari 1923 haar Borneo om te gaan werken in Pontianak. Tijdens de bezetting door de Jappen heeft hij met zijn medebroeders en vele anderen in het kamp gezeten.
Bijna 40 jaar is Br. Damianus in de missie werkzaam geweest. Geen wonder dat hij toen hij eenmaal voor goed moest repatriëren, hier niet meer tierde.
Heel zijn werkterrein lag daar en het was ook daar waar de vele vrienden, oud-leerlingen en bekenden woonden.
Voor zijn vertrek naar de missie was Br.Damianus als surveillant werkzaam in Breda en wel op de Kweekschool en op het Voogdijgesticht St. Willibrordus. De kweekschool was in 1917 verhuisd van Bergen op Zoom naar Breda. Zijn broer Kees, die de naam aannam van Br. Aelredus was toen leerling van de Kweekschool en Br. Damianus kreeg zijn broer in de groep, waarover hij surveillant was. Of hij daar blij mee was weet ik niet; wel weten we uit de mond van Br. Aelredus dat zullie Willem (Br.Damianus aan de strenge kant was).
In 1923 vertrok Br. Damianus naar de missie en Br. Silvester vergezelde hem, want die ging op visitatiereis.
Br. Damianus is als surveillant werkzaam geweest in Singkawang en in Pontianak en wel aan de Hollands-Chinese school en later aan een zuiver Chinees internaat.
Ook het Jappenkamp heeft Br. Damianus meegemaakt. Daar wist hij zich zeer verdienstelijk te maken want hij verstond ook het vak van smid.
Dit was een zware periode: 16-7-1942- tot 15-9-1945.
Op 15 september 1945 overgebracht naar het bevrijdingskamp in Labuan. Daar hadden ze het veel beter. Ze zaten bovendien heerlijk aan de zee, maar iedereen wilde zo vlug mogelijk terug naar het eigen missiewerk. Daar was zeer veel te doen en veel moest er weer worden opgebouwd.
Ook als econoom heeft Br. Damianus lange tijd zijn beste krachten gegeven. Hij moest de passar op en langs de verschillende instanties wist hij heel veel te doen voor het missiewerk. In het schema van zijn taken en werkzaamheden staat ook werkzaam als hulponderwijzer. Hij had toen de 3e klas.
Jammer dat hij na zijn verblijf in de missie hier nog maar weinig heeft kunnen genieten van zijn oude dag. Zeer veel last van hardhorigheid, kwam daar nog bij hei moeilijk kunnen lopen. Zelfs moest hij de laatste maanden van zijn leven, opgenomen worden in het A.B.G. te Bergen op Zoom. Graag rookte hij toen nog zijn sigaartje en van de hoofdzuster kreeg hij s avonds een lekker borreltje. De ene keer kende hij de bezoekers, de andere keer had hij er helemaal geen weet van. Dankbaar zijn we voor het vele wat hij in de congregatie gedaan heeft.
“Wij hadden in broeder Damianus een goede medebroeder” – aldus: zijn medemissionaris, toen deze hoorde van het onverwachte heengaan van broeder Damianus.
Een ieder die hem gedurende het laatste jaar heeft kunnen bezoeken zal met bewondering en lof spreken over de liefdevolle zorg, waarmee de verplegenden, onze broeder hebben bijgestaan. Trouw en blijmoedige eenvoud waren de kenmerken van zijn leven als religieus.