233 Br. Mansuetus Petrus Cornelis AntoniusTimmer
Geboren te Leiden : 04-07-1919
Ingetreden : 16-01-1938
Eerste professie : 15-08-1939
Eeuwige professie : 15-08-1942
Overleden te Huijbergen : 12-06-1985
Nog maar een goede week geleden is – zoals u weet – onze Br. Berchmans Potters overleden. Br. Karel berichtte u daarover.
Nu – zo kort daarop – moeten wij u tot onze droefenis mededelen, dat onze Br. Mansuetus Timmer in de vroege ochtend van 12 juni in St. Willebrord op 65-jarige leeftijd van ons is heengegaan. Degenen die hem kenden weten, dat hij ongeveer twee jaar geleden een zware operatie heeft ondergaan. Duidelijk is nu, dat toen al de gevreesde ziekte zich aangemeld had. Twee jaar lang met langere periodes daarin dat hij zich uitstekend voelde, heeft hij met deze ziekte geworsteld. Vooral het laatste jaar dat hij regelmatig ziekenhuizen te Nijmegen en Tilburg voor onderzoek en behandeling moest bezoeken, heeft hij veel weet gehad van hetgeen hem ten deel was gevallen.
De deken van Roosendaal heeft hem gedurende de laatste weken, toen het voor hem definitief duidelijk werd dat de ziekte onherstelbaar was, bijgestaan om dit alles te aanvaarden. Aan de hand van Psalm 25 uitte hij zich en kwam hij tot aanvaarding. Herhaaldelijk vroeg hij dan ook de laatste dagen deze psalm met omstaanders te bidden. De strijd die hij moest strijden, is voor hem geen geringe opgave geweest. Maar met behulp van zijn leidsman, zijn familie, zijn huisgenoten – vooral Br. Benjamin van de Broeders van Oudenbosch – , de wijkverpleegsters (Zusters van de Meerten van Hoffstraat) en de huishoudster Joke, heeft hij deze op waardige en moedige wijze gestreden.
Het heengaan uit dit leven van Piet – zoals hij door velen beter gekend werd – is voor zijn familie, medebroeders en vele vrienden een verlies, dat diepe indruk maakt. Met zijn sterke persoonlijkheid en inzet gaf hij zich op meerdere plaatsen aan de opvoeding van de jeugd. Na zijn noviciaat was hij achtereenvolgens als onderwijzer werkzaam te Huijbergen, Bergen op Zoom, Haaren, Breda, Bergen op Zoom, Oosterhout en Hulst. In 1966 werd hij hoofd der school te Haaren en in 1971 stelde hij
zich – na een oproep door het Bestuur – beschikbaar voor deelname aan het Humo-convent St. Willebrord, waar hij hoofd werd van de St. Willibrordusschool. Hij paste zich vlot en energiek aan aan de toch wel aparte sociale situatie in de plaats, gelegen tussen de Baronie en het Markizaat.
Het is nog geen jaar geleden, dat hij met een schitterend feest afscheid nam van zijn school. Naast zijn hoofdtaak als onderwijzer, zette hij zich ook buiten de school met al zijn krachten in voor het jeugdwerk, zoals scouting en jeugdkoor, en pastorale taken in de parochie, zoals kerkkoor en lectorenkring. Het werk van deze ijverige religieus is nu voltooid. Hij heeft zich uiteindelijk overgegeven aan zijn Schepper “naar wie zijn verlangen uitging”. (Psalm 25)
Moge hij de rust vinden bij de Heer, voor altijd.
Br. Eduard