241 Br. Ivo Henricus Petrus van der Zanden
Geboren te Breda : 14-01-1908
Ingetreden : 05-05-1926
Eerste Professie : 01-12-1927
Eeuwige Professie : 21-12-1930
Overleden te Bergen op Zoom : 29-12-1986
Nog een paar dagen resten ons van het oude jaar en we maken een soort balans op van het aantal broeders, hun gemiddelde leeftijd en dergelijke. De Mededelingen liggen klaar om gedrukt te worden. Er zal nu wel niets meer veranderen en met het nieuwe jaar beginnen we met een schone lei. Alles is weer piekfijn geregeld… en dan komt het bericht dat Broeder Ivo plotseling is overleden.
Al enige weken is hij in Lievensberg in Bergen op Zoom als suikerpatiënt en met een niet al te sterk hart. Een teen is afgezet moeten worden en het besluit is gevallen, dat zijn been onder de knie geamputeerd zal dienen te worden. De dag is bepaald: dinsdag 30 december. Zondag was ik nog bij hem en vond dat het niet goed ging, zodat de gedachte aan bedienen in mij opkwam. Maar de zuster vond het voorbarig. Vanwege zijn suikerziekte was hij in de war, maar dat zou beter worden na de operatie. Nu kwam de hoeveelheid insuline niet overeen met het opgenomen voedsel. Ook deskundigen kunnen er lelijk naast grijpen en de dood is er weer eerder dan verwacht werd. De keerzijde van dit onverwachte overlijden is, dat Br. Ivo verder lijden bespaard is gebleven. Hoe zwaar zou het leven voor hem geworden zijn na zo een drastische ingreep? Dat vooruitzicht moet als een spookbeeld op hem afgekomen zijn uit gelijke ervaringen met een van zijn broers. Nu is hij uit zijn lijden verlost.
Als Henricus, Petrus van der Zanden werd hij op 14 januari 1908 geboren te Breda. Op 5 mei 1926 deed hij zijn intrede in onze Congregatie, waar de kleding volgde op 30 november van hetzelfde jaar. Zijn professie deed hij voor de eerste keer op 1 december 1927 en hij verbond zich voor goed in de religieuze staat op 21 december 1930. In verschillende huizen van de Congregatie is hij werkzaam geweest; een aantal jaren, van 1934 tot 1941, als assistent-leider van onze sociale werkplaats Don Bosco in Breda. Vol toewijding leerde hij daar het vak van matten vlechten aan lichamelijk en geestelijk gehandicapten. Hij was ook portier en koster, maar vooral kok in Breda, Huijbergen, Oud-Gastel, Hulst, Bergen op room en Oosterhout. Na zijn pensionering woonde hij jarenlang in Huijbergen op Sint Marie en graag ging hij op bezoek bij zijn broer en andere bejaarden van Sint Margaretha. Toen hij steeds meer aan zijn kamer gebonden was, bleef hij toch met belangstelling volgen wat er leefde in huis, parochie en bisdom. Kerkelijk was hij bijzonder goed ingelicht. Hij kende alle pastoors en kapelaans van het bisdom en verschillende geestelijken kon hij tot zijn vrienden rekenen.
Oud-rector Uijtdewilligen is hem nog niet zo lang geleden in de dood voorgegaan; met hem had hij veel contact. Uit deze bijzonderheid van zijn karakter spreekt niet alleen een bepaalde interesse, maar ook eerbied en trouw voor alles wat met godsdienst en het religieuze leven te maken had. Een ijverig, dienstbaar en standvastig religieus hebben we in onze Congregatie verloren. Met Kerstmis herdachten we de geboorte van onze broeder, Heer Jezus. Voor Broeder Ivo is zijn heengaan uit dit sterfelijk bestaan een nieuwe geboorte en een verlossing uit zijn lichamelijke beproevingen. Nu mag hij de rust vinden bij de Heer van alle leven, bevrijd van angst en pijn. Maria, de patrones van onze Congregatie, die hij vereerde, moge hem begeleiden naar Gods eeuwige vrede.
Broeder Karel