243 Br. Vitalis Jacobus Johannes Touw
Geboren te Bergen op Zoom : 05-03-1914
Ingetreden : 22-01-1933
Eerste Professie : 15-08-1934
Eeuwige Professie : 15-08-1937
Overleden te bergen op Zoom : 25-02-1987
Als U de berichten van de laatste tijd over de gezondheid van Broeder Vitalis hebt bijgehouden, zal het U niet verbazen, dat ik U nu kom vertellen over zijn overlijden. Op maandag 23 februari werd hij naar het ziekenhuis gebracht in Bergen op Zoom, want het was weer helemaal mis met zijn maag en ingewanden. De dokter oordeelde het nodig nogmaals een grondig onderzoek te verrichten, maar twijfelde er wei aan, of de patiënt nog naar huis zou terugkeren. Deze onzekerheid was echter al eerder uitgesproken, maar telkens was Br. Vitalis er weer bovenop gekomen. Nu was hij intussen zo zwak geworden en vermagerd, dat er wel een wonder zou moeten gebeuren. Op 25 februari werd dat maagonderzoek gedaan en toen het voorbij was, is hij na korte tijd overleden. En toch verrast het je weer, maar ook maar een ogenblik, want dan concludeer je, dat dit moest gebeuren ook tot geluk van de zieke, omdat het leven hem immers niets meer te bieden had. Vitalis was opgeleefd en klaar om de grote reis te ondernemen.
Jacobus Johannes Touw werd geboren op 5 maart 1914 in Bergen op Zoom. Daar werd hij gedoopt en gevormd in de kerk van Maria Hemelvaart, daar leerde hij op school de broeders kennen bij wie hij intrad op 22 januari 1933, Hij maakte zijn noviciaatsjaar, deed zijn tijdelijke geloften in 1934 en verbond zich voor altijd aan de Congregatie op 15 augustus 1937. Tijdens zijn opleidings- en studiejaren haalde hij de akten voor onderwijzer en hoofdakte, de gewone A en de B-akte voor godsdienst, de akten handenarbeid en lichamelijke oefeningen, de bekende Warddiplomas, het getuigschrift voor Buitengewoon Onderwijs en vooral de bevoegdheid als spraakleraar.
Met deze lijst van bekwaamheden op zak heeft hij in verschillende plaatsen gewerkt in scholen voor gewoon en buitengewoon lager onderwijs, technisch onderwijs ook, en tussendoor gaf hij aan velen privélessen als spraakleraar. Dat was in Amsterdam, Huijbergen, maar vooral Breda.
In 1970 werkte hij enkele jaren mee aan de oprichting van een Technische School voor Doven in Nyangoma, Kenia. Toen hij als directeur daar zijn taak volbracht had, werd hij, in Nederland teruggekeerd, vrijgesteld om te gaan werken voor de belangen van de gehoorgestoorde medemens. Veel heeft hij betekend voor de vereniging en haar leden, voor de organisatie en bijvoorbeeld het aanleggen van ringleidingen, Heel zijn leven heeft zo in het teken gestaan van de zorg voor het spreekonderwijs en vooral voor hen die gehandicapt zijn in hun gehoor. Terecht werd hij voor dit mooie werk onderscheiden met Pro Ecclesia et Pontifice. Intussen was zijn werkkracht en vitaliteit geleidelijk aan het afnemen en kreeg hij zelf te kampen met enkele handicaps; reuma en spijsverteringsproblemen om ze kort samen te vatten.
Toen hij gedwongen werd afstand te doen van zijn auto, waarmee hij zoveel patiënten en leden van de vereniging bezocht, was dit een zwaar offer voor hem. Hij werd belemmerd in zijn activiteiten en kwam naar Huijbergen om te rusten en beter te worden om verder te kunnen gaan, Toen dat onmogelijk bleek,.: berustte hij in zijn lot. Uit zijn hele houding en gesprekken kwam naar voren, dat hij in geen enkel opzicht aan het leven nog gehecht bleef. Een paar keer moest hij opgenomen worden in het ziekenhuis en was zijn toestand verre van rooskleurig.
In september 1986 was het zo ver gekomen, dat hij het Sacrament der Zieken wilde ontvangen. Maar hij kwam er weer bovenop. Hij keerde terug in de rij van de broeders in Huijbergen. Toch werd het langzamerhand duidelijk, dat dit zich geen aantal keren kon herhalen. Een proces van algehele verzwakking en uitputting kan niet lang blijven duren.
We mogen in feite blij zijn, dat broeder Vitalis meer ellende en pijn bespaard gebleven zijn
Hij is een ijverige, ernstige medebroeder geweest, die van zijn kloosterleven iets moois gemaakt heeft, vooral ook voor zijn gehandicapte medemens. Zijn familie en wij allen verliezen in hem een voorbeeldig religieus, die in de herinnering zal blijven voortleven als de vitale dokter Touw.
Mogen onze patrones Maria en ons voorbeeld Franciscus voor hem een voorspraak zijn bij de Heer, die hij trouw gediend heeft. Vitalis, het echte leven is voor jou begonnen.
Broeder Karel