270 Br. Assisius Petrus Adrianus Maas
Geboren te Oosterhout : 08-03-1909
Ingetreden : 12-09-1925
Eerste professie : 17-04-1927
Eeuwige professie : 20-04-1930
Overleden te Bergen op Zoom : 19-09-1991
Als je over Br. Assisius gaat schrijven, dan komt je de kleine man voor de geest, die je bijvoorbeeld in Breda tegenkwam tertwijl hij aan het wandelen was, alleen en zwijgzaam zoals hij heel zijn leven was. Breda was trouwens de stad waar hij het grootste deel van rijn leven doorbracht aan de kleermakerstafel op de St. Franciscuskweekschool en toen die als Broederhuis opgeheven werd in de Pastorie van de Oranjeboomstraat en daarna weer in de Roland Holststraat. Ook in deze huizen was hij kleermaker in zijn eigen kleine ateliertje. hij liet het daar niet bij, want waar hij kon stak hij een handje uit bij het huiselijke werk op wat voor terrein dan ook. Dit laatste is dan ook zijn grootste eigen schap: hulpvaardigheid en dienstbaarheid.
Enkele keren is hij van plaats en functie veranderd. Zo werd hij aangesteld voor de huiselijke werkzaamheden in Amsterdam en de Dieststraat in Breda. Maar dat duurde telkens maar heel kort, want uitsluitend een vaste baan in huis, dat was niets voor hem. Nee, hij was kleermaker, praktisch vanaf het begin van zijn kloosterleven tot het einde, toen hij dat nog kon tenminste. Heel wat broeders heeft hij In het nieuw gestoken en togen voor hen gemaakt, ze gekeerd en versteld, en dat alles zonder veel woorden en vragen. Hij was niet veeleisend en had voor zichzelf bitter weinig nodig. Hij stond klaar om te helpen, zoals op de Kweekschool bijvoorbeeld, waar hij dienst deed als de broeders. toneelspeelden. Hij zorgde dan voor kleding en kostumering en het opbouwen van het decor. Zo kwam hij veel in contact met interne leerlingen bij wie hij soms hulpgroepsleider was als die hulp gevraagd werd. Hij had belangstelling voor sport en ontspanning van de leerlingen en ook hier weer bood hij de helpende hand. Zo heeft hij tijdens zijn korte verblijf in de genoemde huizen, maar vooral dan op de Kweekschool, waar hij ruim dertig jaar en met de Pastorie meegerekend een goede veertig jaar, zijn taak als kleermaker vervuld met grote ijver en toewijding.
Toen kwam de periode van zijn pensioen en dat was wel de moeilijkste tijd van zijn leven. Hij werd geleidelijk aan ouder en wist niet waar hij het beste wonen kon: Breda of Huijbergen. Vooral toen hij verzorging nodig begon te hebben twijfelde hij en probeerde een paar maal terug te keren naar Breda, want daar lag zijn hart en heel zijn leven. Toen kon het niet langer in de Roland Holst en kwam hij voorgoed naar Huijbergen onder de hoede van het verplegend personeel, dat hem in vele opzichten vooruit trachtte te helpen en te verzorgen. Hij probeerde mee te doen en samen met de broeders van het convent op te trekken, maar de fut was er uit. Hij verlangde in feite bij God te zijn en rust te vinden voor zijn verzwakte lichaam en zijn onrustige geest.
Zo gebeurde het dan ook, dat hij tijdens de avondrecreatie in het nieuwe huis van Ste.-Marie onwel werd en in zijn stoel leek te sterven. De dokter werd geroepen en na korte tijd werd hij naar het ziekenhuis vervoerd. Daar stierf hij nog dezelfde avond op zijn 82ste jaar. Br. Assisius had eindelijk rust gevonden en was bij zijn Schepper, naar wie hij steeds meer was gaan verlangen. Het leven van een echte religieus is ten einde gekomen; een stipt en ijverig kloosterling, die zelfs tijdens zijn laatste dagen aanwezig was in de kapel voor Liturgie en Gebed. Wij zijn dankbaar voor het voorbeeld dat hij ons gegeven heeft en de diensten die hij aan de Congregatie heeft verleend, heel zijn leven lang.
Hij was goed voor zijn medebroeders en hield van zijn familie van wie hij er steeds meer zag heengaan. Toen hij nog mobiel was bezocht hij hen graag. Mogen onze beschermheiligen, Maria en Franciscus, voor hem een voorspraak zijn bij God om in de hemel voor altijd gelukkig te zijn.
Moge hij rusten in vrede.
Br. Karel