308 Br. Camillus Cyrillus van Hooij
Geboren te St. Jansteen : 25-01-1920
Ingetreden : 22-01-1939
Eerste professie : 15-08-1940
Eeuwige professie : 15-08-1943
Overleden te Huijbergen : 09-09-2001
Eeuwige rust en vrede wensen we inderdaad, zoals we zongen van harte onze ruim 81 jarige Broeder Camillus, deze warme huisgenoot en ingetogen medebroeder, deze belangstellende oom, deze dienstbare Volks-Abdij-bewoner, deze vriend en goede bekende. Geboren als Cyrillus van Hooij te Sint Jansteen 25 januari 1920 uit het huwelijk van Ludovicus van Hooij en en Mathilda Maria de Witte, als tweede in het gezin dat uiteindelijk een dochter en twee zonden telde. De godsdienstige invloed van dat gezin was zodanig dat Gods roepstem gehoord kon worden: 22 januari 1939 volgde zijn intrede hier in Huijbergen.
Als man van het onderwijs werden vele verschillende taken aan hem toevertrouwd: zo zien we Br. Camillus aan lagere scholen staan als onderwijzer en als hoofd. Als leraar muziek aan de Kweekschool, hij zelf noemde dat zijn mooiste tijd, als directeur van Ste Marie hier in Huijbergen, als leraar aan het Juvenaat, aan de Sainte Marie Ulo en Mavo; Daarnaast was Br. Camillus lid van het Hoofdbestuur, Vicaris ook en vanaf 1982 medewerker van het Bezinningscentrum Onze Lieve Vrouw ter Duinen. Ook dat werden bijzonder mooie jaren totdat drie weken geleden, op 21 augustus Br. Camillus opgenomen werd in de Sainte Marie verzorgingsafdeling: rugklachten waren er, niet of bijna niet meer kunnen lopen en staan. Onderzoek in het ziekenhuis bracht de onheilstijding van longkanker met vele uitzaaiingen. Gelukkig was zijn hevig lijden kortstondig. Tijdens de intensieve verpleging en verzorging hier, had hij telkens opnieuw een waarderend woord voor de liefdevolle samenwerking en de grote inzet van onze zusters. Nu er een einde is gekomen aan deze meditatief ingestelde broeder van Huijbergen zijn we dankbaar hem in ons midden gehad te hebben.
Vandaag bij de uitvaart van Broeder Camillus is het zojuist opgemerkte ook helemaal van toepassing zijn sterven werd ons aangekondigd met woorden uit de Wijsheid van Jezus Sirach ( 32,18 ) ” Een bedachtzaam mens zal bezinning niet afwijzen.” Woorden die van toepassing zijn op het leven van Broeder Camillus. Zo zeggen medebroeders dan ook op zijn gedachtenisprentje: “Vroom en ingekeerd overwoog hij de Schriften. Gelovige meditatie – ondersteund door natuuropnamen rust en stilte, brachten mensen dichter bij zichzelf. Zo kon hij anderen doen delen in zijn geestelijke rijkdom. Velen zullen in dankbaarheid terugzien op zijn conferenties die hij met zorg voorbereidde. Daarmee wordt iets opgeroepen van Broeder Camillus op de Volksabdij waar hij vanaf 17 januari 1982 het bezinningswerk volhardend mee op zette en het ook zelf vorm en inhoud gaf.
Maar velen kennen ook Broeder Camillus als de man van het onderwijs: zijn gedegen voorbereidingen dwongen respect e ontzag af bij klein en groot. Stipt en ordelijk was hij, iemand die sprak met kennis van zaken. Beminnelijk in de omgang, eenvoudig en bescheiden, nooit opdringerig, en vanuit die houdingen wist hij zeer velen voor zich in te nemen. Een oprechte Zeeuws Vlaming die van het dialect genoot. Iemand ook die eerlijk kon toegeven als hij zich een keer vergist had. Mild als het ging over anderen. Meelevend en uitnodigend, zeker waar het mensen betrof die in moeilijke omstandigheden verkeerden.
`t Moge duidelijk zijn: we hebben er weet van dat hij bij velen een leegte zal achterlaten. Hij is en was voor hen een warme, lieve man. Op allerlei terreinen ging er bezieling van onze dierbare gestorvene uit, een Raadsman was hij voor menigeen. Gebed en dagelijkse taak waren bij Broeder Camillus onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zowel het een als het ander had meer dan zijn volle aandacht. Hij bleef met diepe genegenheid en waardering spreken over zijn ouders , dankbaar was hij wanneer u als familie hem en broeder Karel kwam bezoeken. Hij stond stevig geworteld in het leven, en dan denken we aan zijn geloof in God in Wie hij een goede Herder trof. Zoals een boom stond ook Camillus in weer en wind van het leven: hij kende goede en minder goede dagen, maar het was hem eigen toch altijd weer het positieve te ontdekken en dat ook als zodanig te benoemen. Wie van ons had niet bijzonder graag met hem te doen?
Zo was hij geen eenzaam staande boom; een boom was hij die schaduw bood, beschutting:
want zijn religieus-zijn, en zijn ongetrouwd-zijn stelden hem in staat er te zijn voor ontzettend velen, voor honderd procent beschikbaar. Al levende werd Broeder Camillus de wijze man uit het Evangelie die zijn leven met zijn wel en wee bouwde op de rots, de Heer onze God. En daarom, wat er ook gebeurde: Broeder Camillus bleef staande! Hij hield zich als een boom staande, door zich telkens opnieuw te oriënteren op en zich te laten inspireren door Jezus van Nazareth Die Hij zijn grote broeder wist. hij leefde op goede voet met moeder aarde, trok graag de vrije natuur in, kind in huis bij de seizoenen was hij, meditatieve dia series zijn er het levende bewijs van, open staand en gevoelig voor de geheimen van het leven en de natuur.
Maar dat had hij van geen vreemde: dat had hij van Franciscus van Assisi die een bijzonder plaatsje in zijn hart innam. Die Franciscus zag eveneens in de wonderlijke en verwonderlijke schepping iets van de grote, liefdevolle God Die Hij juist in de natuur vermoedde, ontmoette, aanbad en bezong. Op dat spoor zat eveneens Br. Camillus, deze uitzonderlijke boom is tot volle wasdom kunnen komen: volgroeid, seizoen ná seizoen. Gelukkig was zijn ziekbed , zijn pijnlijden niet van al te lange duur. We vertrouwen hem toe aan Hem Die zoeen grote plaats innam in zijn leven: Zijn en onze Schepper tot wie we in zijn geest met psalm 23 zeggen: “Mijn herder is de Heer, het zal mij nooit aan iets ontbreken.”
Leo Testers Rector
van de Broeden van Huijbergen