318 Br. Alfred Leonardus Arnoldus Christiaan van Bergen
Geboren te Standaarbuiten: 17-06-1922
Ingetreden : 19-01-1941
Eerste Professie : 15-08-1942
Eeuwige Professie : 15-08-1945
Overleden te Huijbergen : 01-05-2004
Broeder Alfred, hij Leonardus Arnoldus Christiaan van Bergen werd geboren te Standdaarbuiten 17 juni 1922 uit het huwelijk van Ferdinand van Bergen en Stoffelina Smits groeide hij op te Breda samen met broertjes en zusjes. De invloed van dat gezin en zeen omgeving was zo dat Gods roepstem gehoord kon worden: we zien hem intreden op 18 jarige leeftijd om het ideaal van de Huijbergse Broeders -het werk van opvoeding en onderwijs- mee te ondersteunen. het Is dan 13 juni 1941. Alfred voorzag zich van een goede onderwijsbagage waarvan we noemen Akte 77A, Akte 77B, Frans L.O., Engels L.O. Na ruim 40 jaar onderwijskundig en pedagogisch werkzaam te zijn geweest volgde voor hem de V.U.T. gerechtigde leeftijd in april 1984. Toen kwam er meer tijd om te fietsen, om te lezen, om te puzzelen.
Na een rijk gevuld leven, dat gekenmerkt wordt door bescheidenheid en nederigheid, door veel van zichzelf en van zeen leerlingen te eisen door diep gelovig de goede, minder goede en slechte dagen te aanvaarden, door altijd aanwezig te zijn bij de dagelijkse samenkomsten in de kapel, begon enkele jaren geleden de neergang, meer en meer inleveren aan zelfstandigheid, lichamelijk tot steeds minder in staat. Donderdag avond was opname in het Lievensbergziekenhuis van Bergen op Zoom noodzakelijk. Het ademen werd steeds moeilijker, en medebroeders die vanaf dat moment niet meer van hem weken vroegen zich af of er nog wel of er geen contact meer was… En nu zijn we hier samen om hem uit handen te geven.
Hij begon zeen noviciaat 13 juni 1941 hier in Huijbergen, wat zeen voortzetting kende te Ossendrecht: O.L.Vr. ter Duinen. Vanaf 1943 stond Br. Alfred aan lagere scholen in Oosterhout, vanaf 1948 in Breda als leraar van de ULO aan de Middellaan. En dan in 1950 vanuit het Amsterdamse Broederconvent de oprichting van de Roothaan ULO in Amstelveen.
Br. Alfred heeft er voor moeten knokken, maar gelukkig niet tevergeefs. De start was primitief in de betekenis van dat Br. Alfred én hoofd was, én conciërge, én roostermaker, én secretaresse, én salaris berekenaar, én leraar …. Uit de wijde omgeving werden leerlingen aangemeld vanwege de goede naam die de Roothaan ULO, de Roothaan MAVO in korte tijd had verworven dank zij het goede leraren team dat Br. Alfred rondom zich verzamelde.
Werd aan leerlingen gevraagd op welke school ze zaten dan was prompt hun antwoord: op de school van Br. Alfred. Ook toen de school zo een 500 leerlingen telde was Br. Alfred degene die ze allemaal met roepnaam en achternaam kende. Hij liep dan ook veel rond, maakte graag een praatje, en overzag eigenlijk ongemerkt het reilen en zeilen van zeen leerlingen.
Voor zijn medebroeders in het convent was hij prettig in de omgang, en bepaalde hij mede de goede sfeer. Bij zeen afscheid van zijn school die door fusie de naam Amstelhoven had gekregen ontving Br. Alfred de Pro Ecclesia et Pontifice onderscheiding: mede vanwege zijn inzet voor het buitengewoon onderwijs, want hij had een warm hart voor de zwak begaafde jongeren en vond en kreeg het gedaan dat ook zij in Amstelveen naar school konden gaan.
Met zeen franse achtergrond werd Frankrijk met een groepje medebroeders zeen favoriete vakantieland. Hij was een prettige reisgenoot met plotselinge ingevingen om toch ook zeker dat en dat nog even te gaan bekijken. Eenmaal met de VUT was er meer tijd om te gaan fietsen, de polders in, en het Amsterdamse bos om vogels te horen en te zien, om de plekken te bezoeken waar de uilen zaten. En in de parochie van Amstelveen stak hij graag de helpende hand uit. En mede dank zij Broeder Alfred werden kloosterkamers tijdelijk beschikbaar gesteld aan collegas van de school, aan studenten die dan in de gelegenheid waren verder te zoeken naar woonruimte. Een gewaardeerd lid van het Hoofdbestuur werd hij in 1987. Toen het klooster van Amstelveen werd opgeheven verhuisde Broeder Alfred naar Oosterhout, het is dan 1990.
En vanaf 1994 ging hij in op een verzoek van het Hoofdbestuur om naar de Ossendrechtse Volksabdij te gaan: o.a. om de receptie mede te doen functioneren. Hij werd er Broeder overste en bestuurslid van de Volksabdij het is dan 1994. Terug naar Oosterhout 1996 om er Overste te worden, waarbij Br. Alfred ook bestuurslid van de Volksabdij bleef. En dan, zeen lichamelijke en geestelijke toestand maakten het wenselijk dat Br. Alfred naar Huijbergen verhuisde 25 september 2002. n Grote overgang, maar niet te groot, want al heel gauw sprak hij en blijf hij waarderend spreken over de verzorgingsafdeling.
Van thuis uit had hij heel bijzondere devotie richting Teresia van Liesieux. Een tekst van haar die hem dierbaar is geworden luidde: ” God laat zich in edelmoedigheid nooit overtreffen “.
Afsluiten wil ik met woorden van een andere Teresia, nl. Teresia van Avila ook weer een tekst die voor Broeder Alfred ” heilig ” was, de tekst:
Laat niets je verwarren, niets je afschrikken, alles gaat voorbij God verandert niet. Geduld overwint alles. Wie op God vertrouwt zal niets ontbreken, God alleen is genoeg.
Leo Testers Rector
Broeders van Huijbergen