326 Br. Victorinus Jacobus Hendriks
Geboren te Amsterdam : 19-06-1923
Ingetreden : 23-01-1944
Eerste Professie : 15-08-1945
Eeuwige Professie : 15-08-1945
Overleden te Huijbergen : 11-01-2006
Br. Victorinus, Jacobus Hendriks, geboren in het gezin van Josephus Jacobus Hendriks en Gertrudis 19 juni 1923 te Amsterdam als 5de van het gezin dat 9 kinderen ging tellen. Hij ging luisteren naar de naam Co. De godsdienstige sfeer waarin zijn oudere broers en zussen opgroeiden deed roepingen ontluiken om broeder te worden. Zijn oudste broer Jan trad in bij de Broeders van Oudenbosch en leefde verder onder de naam Br. Victorinus, en Co zelf begon 5 juni 1944 het noviciaat in Ossendrecht, om Broeder van Huijbergen te worden.
Onze medebroeder Victorinus heeft zoals in de aankondiging van zijn overlijden staat inderdaad een welbesteed leven voor velen achter de rug. Een religieus leven, vele jaren ten dienste van opgroeiende kinderen en jongeren, maar ook ten dienste van Catechese en Pastoraal. Heel terecht wordt hij getypeerd als hartelijk, als een mild en beminnelijk mens die voor velen iets betekend heeft. Een Kleurrijke figuur, vriendelijk, gelovig en vroom, plichtsgetrouw, prettig in de omgang, iemand die van gezelligheid hield.
De roep van Hem die Levi riep, blijft klinken in de mensen aan de rand van onze samenleving, met wie Jezus Zich geheel en ai vereenzelvigd heeft. En het was juist voor deze mensen met en voor wie Broeder Victorinus in Brazilië 30 jaar gewerkt heeft.
Als Onderwijzer 21 jaar jong zien we Br. Victorinus te Bergen op Zoom voor de klas staan in de Boxhoornstraat vanaf 1945. Zoals toen te doen gebruikelijk in de Huijbergse Congregatie
voor Opvoeding en Onderwijs werd er naast de goed gevulde dagtaak s avonds en in de vrije tijd veel en hard gestudeerd: zodoende behaalde Br. Victorinus Ward 1 en 2 het was 1948
Handelskennis L.0. in 1951, Wiskunde L.O. in 1958. Met deze onderwijs kundige bagage
begint Br. Victorinus als leraar aan de Clemens ULO te Hulst vanaf 1958. 10 jaar heeft hij er met hart en ziel gewerkt, stond er altijd klaar om te helpen, niets was hem teveel. een Goede sfeer schepper was hij voor de leerlingen, voor zijn collega leraren, voor zijn huisgenoten medebroeders. Godsdienst B werd gehaald in 1966.
Na goed 10 jaar in het Zeeuws Vlaamse Hulst gewerkt te hebben laat Br. Victorinus zich roepen om het werk van de Huijbergse Broeders in Brazilië mee te gaan ondersteunen. Hij vertrok naar Formosa 3 januari 1969, op 46 jarige leeftijd. In Brazilië liggen ongetwijfeld zijn allermooiste jaren als leraar wiskunde en godsdienst , als huis overste, als lid van het Regionaal Bestuur, als man van de Catechese en Pastoraal, als Regionaal Overste. In Formosa werd naast zijn leraar zijn door hem veel tijd geïnvesteerd in het op poten zetten van een Catechetisch en Pastoraal Centrum. om leken te vormen en te ondersteunen. En voor de velen die nog niet bereikt konden worden verzorgde Broeder Victorinus meer dan 3.500 radio uitzendingen over een of ander catechetisch onderwerp.
Eenmaal in Cáceres vanaf 1 januari 1990 werd Br. Victorinus de stuwende kracht van het mooie project Pro Sol dat als doel had en heeft om in het bestaan van marginaal levende mensen in een van de vele wijken van Cáceres een zonnetje te brengen. En dan kunnen we denken aan scholing, opvoeding, vorming. Mede door bemiddeling van Br. Victorinus hebben
de Nederlandse NCB, hebben de actie ” Wilde Ganzen ” , en vooral ook de Stichting ” Amigos Cáceres Matto Grosso Brasil ” schitterende injecties gegeven voor de voortzetting, intensivering en uitbreiding van het totale project ” Pro Sol “. 30 jaar heeft hij zich ingezet voor het werk van Opvoeding en Onderwijs, van Catechese en Pastoraal in een van de ( qua temperatuur en armoede ) zwaarste en moeilijkste gebieden van Brazilië : de Matto Grosso.
Zijn gezondheidstoestand maakte het noodzakelijk om te repatriëren naar Nederland: 6 maart 1999.
Wat hij samen met andere Nederlandse Huijbergse Broeders in Brazilië op gang heeft gebracht ondersteund: – moreel, geestelijk, financieel door de Congregatie, door de Stichting Amigos de Brasil, door familie, door collegas en leerlingen van de Clemens Mavo uit Hulst, door vrienden en goede bekenden ten dienste van én met het Braziliaanse volk -ik heb het vorige jaar met eigen ogen mogen zien wat hij samen met vele anderen daar op gang heeft gebracht is bewonderenswaardig. Vandaar ook de kerkelijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice 9 juli 1982. Veel van wat door de Nederlandse Broeders op de rails kon worden gezet op het gebied van Opvoeding en Onderwijs, Gezondheidszorg en Gemeenschapsophouw wordt nu zinvol voortgezet en langzaam maar zeker overgenomen
door de Brazilianen zelf. Mooie jaren werden aan Br. Victorinus hier in H uijbergen gegeven. Maar uit alles bleek: hij miste de Braziliaanse ambiance. In de refter zal het voortaan rustiger en stiller zijn, maar niet alleen daar. Want Br. Victorinus verstond als rasechte Amsterdammer de kunst ©m met zijn zogenaamde onschuldige vragen en onnozele opmerkingen de hele Broedergemeenschap te bespelen of er bij te betrekken. Met het ouder worden kwamen ook de lichamelijke gebreken. Hij heeft die moedig gedragen, vertrouwende op de Heer,
Die hij als een getrouwe dienstknecht in Zijn wijngaard gediend heeft. In alle rust en in overgave heeft Br. Victorinus afscheid genomen van dit aardse leven. Ook dit was een getuigenis. Br, Victorinus heeft geleefd in de eenvoud van hart en in waarheid.
En wij die achterblijven zeggen: Bank voor wie je was en hoe je was. á Dieu, tot ziens bij God.
Leo Testers, Rector
Broeders van Huijbergen