330 Br. Martin Adrianus Johannes Simons
Geboren te Oud en Nw.-Gastel : 10-11-1926
Ingetreden : 06-02-1949
Eerste Professie : 15-08-1950
Eeuwige Professie : 15-08-1953
Overleden te Cáceres (Brz.) : 16-03-2008
Adrianus Johannes Simons, Br. Martin, geboren te Oud en Nieuw Gastel 10 november 1926
uit het huwelijk van Cornelis Simons en Adriana Govers. Zij ontvielen hem op jeugdige leeftijd. Gelukkig waren er toen liefdevolle pleegouders, vader en moeder Brands. De opgroeiende Adrie koos er voor om het didactisch, pedagogisch en missionair werk van de Huijbergse Broeders te gaan ondersteunen. Zodoende zijn intrede 6 februari 1949.
Rijkelijk begiftigd met acteer talenten in woord, zang ,gebaar en mimiek, op het toneel, in de klas, in kerken en kapellen en op tal van andere plaatsen verstond Martin de kunst anderen – klein en groot – te enthousiasmeren. Hij was vanaf 1950 onderwijzer aan de Rozenkransschool van de Pijnboomstraat in Breda. Eind 1958 ging er voor Br. Martin een droom in vervulling: Vol enthousiasme vertrok hij met een drietal medebroeders naar het binnenland van Brazilië – naar Cáceres om zich o.a. te gaan wijden aan een betere toekomst voor de jeugd. Vanaf 1965 was zijn standplaats in Formosa en was hij o.a. werkzaam als leraar aan het Colegio da Planalto. Vanaf 1979 zien we Br. Martin werkzaam in het Amazone gebied om het pastoraal werk van de Paters van de heilige Geest te ondersteunen. Te midden van de rubbertappers, van de Indianen, van de allerarmsten is dit ongetwijfeld zijn mooiste periode geworden.
Wanneer hij op verlof kwam zo om de drie of vier jaar heb ik Br. Martin vaak in de klas gehad om te vertellen over het Amazone gebied: dat was dan als dank richting de leerlingen voor de gehouden vastenactie – gesponsorde wedstrijden of ter voorbereiding van de komende vastenactie om zijn projecten te ondersteunen. Toen zijn gezondheid in het jaar 2000 minder en minder werd, nam hij afscheid van zijn Amazone Indianen en ging hij weer wonen bij de medebroeders in Cáceres. Pas nog werd daar gevierd het 50 jarig werkzaam zijn in de Matto Grosso.
De afgelopen weken werden we via e-mails vanuit Brazilië via mededelingen op het prikbord
geïnformeerd over de twijfelachtige gezondheidstoestand van Br. Martin. Het deed mij terugdenken aan de periodes dat hij van Braziliaanse werkterreinen veranderde: – Cáceres – Formosa – Tefé – Carauari – Cáceres met daarbij langere en kortere onderbrekingen in Nederland om weer op adem te komen . Het minder goed maken van Martin de laatste tijd deed mij denken aan wat de grote kerkleraar Augustinus begin de jaren 400 schreef en zei over EEUWIGE HEIMWEE DRIJFT ONS VOORT namelijk : ” Gij hebt mij geschapen , God, en onrustig blijf ik totdat ik rust vindt in U “. Onrust kende onze goede, rijk begaafde, actieve en dienstbare broeder Martin onrust in het spanningsveld tussen ideaal en werkelijkheid, onrust tussen wat hij wilde en wat haalbaar was. Onrust tussen wat hem voor ogen stond en wat doenlijk was: doenlijk voor hem zelf, voor medebroeders, voor anderen.
Maar laat er geen twijfel over bestaan voor mij, voor velen, voor bijzonder velen was hij heel terecht een groot godsgeschenk maar de meetlat werd door Martin nog al eens hoog – te hoog gelegd voor hem zelf, voor zijn medebroeders, voor zijn naaste medewerkers. Eigenlijk heeft hem dat ten onrechte arbeidsvreugde ontnomen. Maar nu, eindelijk echt rust en echt vrede voor hem.
Dat Hij Die Broeder Martin zocht, vond en zond hem nu mag ontvangen in Zijn Paradijs, aan Zijn bruiloftsmaal, in Zijn Huis met ruimte voor velen.
Leo Testers Rector
Broeders van Huijbergen