332 Br. Rumoldus Hendrikus Zopfi
Geboren te Oosterhout : 22-04-1918
Ingetreden : 16-01-1938
Eerste Professie : 15-08-1939
Eeuwige professie : 15-08-1942
Overleden te Huijbergen : 22-07-2008
We zijn dankbaar dat hij dank zij respectvolle , kundige en liefdevolle handen en harten van de Ste Marie verzorgingsafdeling zijn weg ten einde mocht en kon gaan, Wat genoot hij in de periode van zelf helemaal niets meer kunnen van in zijn rolstoel rondgereden te worden door Huijbergen in de voormiddag door Br. Piet, in de namiddag door Br. Eugenio.
Broeder Rumoldus Zopfi, geboren op 22 april 1918 te Oosterhout uit het huwelijk van Antonie Zopfi en Cornelia van der Ven als 6de in het gezin dat 10 kinderen zou gaan tellen. Op 19 jarige leeftijd zijn intrede hier in Huijbergen. Vervolgens zien we Br. Rumoldus werkzaam als onderwijzer, als hoofd van de school, als Broeder Overste. In Bergen op Zoom woonde en werkte hij 4 jaar, in Amsterdam eveneens 4 jaar maar het aller langst in Breda, alles bij elkaar 36 jaren . Groot was zijn aandacht en zorg voor de aan hem toevertrouwde kinderen in verschillende scholen, maar eveneens voor zijn voetballertjes, voor zijn collega onderwijzers, voor zijn medebroeders, voor zijn familieleden, voor vele anderen. Br. Rumoldus stond synoniem voor betrokkenheid, belangstelling en tomeloze inzet voor iedereen die het moeilijk had of in zijn ogen tekort gedaan werd.
Heel veel tijd heeft hij ook gegeven aan jeugdwerk bij de voetbalclubs Jeka en Baronie in Breda. Hij sprak daar graag over en hij keek er met plezier op terug. Met waardering en respect bleef Br. Rumoldus het hebben over zijn ouders vanuit het besef dat zijn vader voor zo een groot gezin de kost moest verdienen terwijl zijn moeder thuis alles beredderde in dat kroostrijke gezin. Toen zij eind jaren 60, begin jaren 70 wat meer op anderen waren aangewezen was Br. Rumoldus de man die elke avond van Breda naar hen toeging in Oosterhout om bij hen als een goede herder de nacht door te brengen.
In het leven van Br. Rumoldus kwam zijn rechtvaardigheidsgevoel sterk naar voren. Hij kon zich opwinden over het schrijnend verschil tussen armen en rijken, tussen meerderen en minderen, tussen voorgetrokkenen en achtergestelden. In zijn onderwijzersperiode heeft hij dit ervaren, maar ook in het alledaagse leven. Het maakte hem strijdbaar, en tegelijkertijd maakte het hem niet gemakkelijk. Br. Rumoldus was een religieus in de volste zin van het woord: hij leefde vanuit zijn grote verbondenheid met zijn Schepper gevoed in de dagelijkse H. Mis,
in de dagelijkse regelmatige gebedsmomenten; hij leefde met een warm kloppend hart voor Gods mensenkinderen die in veel verschillende gedaanten op zijn levensweg kwamen.
28 maart 2006 was het vanwege zijn gezondheid noodzakelijk dat Br. Rumoldus naar de verzorgingsafdeling kwam, hier in Huijbergen. GO Moeilijke overstap die we beslist niet mogen onderschatten omdat er afscheid moest worden genomen van een vertrouwde omgeving met heel veel contacten. Zijn ziekteperiode heeft hij, zeker in het begin, moeilijk kunnen verwerken. Bezoek van zijn familie, van medebroeders deed hem erg goed. Het gekluisterd zijn aan een rolstoel was voor hem een kwelling. De goede zorg van de verzorgingsafdeling verzachtte het leed. Het elkaar treffen van Br. Rumoldus en zijn familie
bij gelegenheid van zijn 90 ste verjaardag in april deed beide partijen veel deugd.
De laatste week werd hij bedlegerig. Zacht en kalm is hij overleden. Gelukkig werd hem daarmee een lang ziekbed bespaard.
Mensendienst is misschien wel de meest hoogst staande dienst aan God, een uiterst belangrijke uitdrukking van godsdienstig zijn. En zodoende bij zijn uitvaartdienst een pluim van Godswege richting deze broer, oom en medebroeder. Maar zeker ook een goddelijke pluim richting allen die hem bezoekend, die hem verzorgend, die hem liefdevol nabij waren.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen