334 Br. Eustachius Hendrikus Luijten
Geboren te Breda : 14-08-1925
Ingetreden : 27-01-1947
Eerste Professie : 15-08-1948
Eeuwige professie : 15-08-1951
Overleden te Roosendaal : 29-04-2009
Broeder Eustachius, Hendrikus Luijten werd geboren op 14 augustus 1925 te Breda uit het huwelijk van Antonius Luijten en Anna van der Net aan wie zeven kinderen werden toevertrouwd. Dirk was de zesde , zijn oudste zusje Marietje heeft hij nooit gekend omdat ze heel jong overleed. Op 21 jarige leeftijd, 27 januari 1947, zijn intrede, om Broeder van Huijbergen te worden. Dat was op landgoed Lievensberg te Bergen op Zoom. Daar ging hij luisteren naar de naam Br. Eustachius, daar werd hij kok, en in die functie zien we hem vervolgens werkzaam te Hulst in 1950. `n Jaar later de overplaatsing hier naar Huijbergen, ter ondersteuning van de werkzaamheden in de timmerwerkplaats. Maar ook dit was kort van duur, want vanaf 1952 zien we Br. Eustachius werkzaam als koster in de kapel van de kweekschool te Breda. En in die zelfde dienstbare functie te Amsterdam vanaf 1957 waar hij ook huiselijke werkzaamheden verrichtte. En dan vanaf 1959 voor goed (zoals achteraf zal blijken) naar Huijbergen: daar ontmoeten we “de Stas ” als surveillant, als timmerman, als lid van de technische dienst.
Gaan vissen met de hengel was in zijn vele goede jaren zijn grote hobby en zeker niet minder tuinieren. Daarnaast tot voor kort: het volgen van de sport op T.V., maar ook natuurprogramma s; en op de radio was de uitzending “vroege vogels” op zondagmorgen een vaste prik voor hem.
Gezondheidsredenen in 1990 noopten hem het rustiger aan te gaan doen,hetgeen niet eenvoudig was voor deze bezige bij. Nu kwam er meer tijd om met zijn munten verzameling bezig te zijn en deze uit te breiden. Een hartoperatie met de nodige omleidingen vond plaats in januari 1996. Samen met nogal wat medebroeders en anderen van buiten Ste Marie ontving hij in deze kapel het Ziekensacrament, op 23 augustus van het afgelopen jaar. Het Sacrament voor de ouder wordende mens, om voorbereid te zijn op de overtocht van hier naar de Overkant. Na een week van ernstig ziek zijn stierf Br. Eustachius 29 april, in het Sint Franciscus ziekenhuis van Roosendaal, op 29 april, de sterfdag van zijn moeder. Wonderlijk eigenlijk, want met haar had hij een hele goede band, u zijn familie noemt hem een moederskind. We ontsteken een kaars met zijn naam, de naam Br. Eustachius we plaatsen die op ’t altaar om die kaars te laten branden, telkens als we hier Eucharistie vieren, om zo zijn naam in ons midden levend te houden maar ook om hem zo aan te bevelen bij de Heer onze God.
De overlijdensaankondiging van Br. Eustachius, deze grote natuurliefhebber, deze tuinier in hart en nieren, begint met woorden uit het Lucas Evangelie, woorden van Jezus : ” Kijk eens hoe de bloemen groeien, ze werken en spinnen niet, toch zeg Ik jullie, was Salomo met al zijn pracht niet zo mooi als een van deze bloemen.” De zorg van God voor mensen, kunnen wij zichtbaar maken door op te komen voor anderen, door er te zijn voor anderen. En dan ben ik bij het zorgzaam surveillant zijn van Br. Eustachius, bij de zorgzame broer, broeder die hij was op heel veel verschillende dienstbare manieren. Zijn medebroeders schreven in het in memoriam: In groot vertrouwen op zijn Heer en Leidsman ging Br. Eustachius door het leven. Dit vertrouwen probeerde hij vast te houden door bepaalde meditatieve teksten, die hem dierbaar waren, op zijn kamer, voor hem een zichtbare plaats te geven. Zijn levenswijze werd getekend door eenvoud en soberheid. Hij kon genieten van wat het leven hem schonk: de vogels en de bloemen, de afwisseling van de seizoenen, een vriendelijk praatje of gebaar, het broederlijk samenzijn. In de gemeenschap was Br. Eustachius dienstbaar aanwezig. Als meubelmaker heeft hij menige kast en schrijfmeubel gemaakt. Samen met zijn broer Br. Nerius en collegas heeft hij veel karweien onder handen gehad. Met de veranderingen in kerk en maatschappij – die ook aan het klooster niet voorbij gingen had Br. Eustachius moeite. Dat kwam soms tot uiting in een schalkse opmerking die als ondertoon had, dat hij iets niet kon waarderen. Zijn bescheidenheid verhinderde hem er verder op in te gaan. Met zijn familie had Br. Eustachius een goede band.
Regelmatig kwamen ze hem bezoeken. Als religieus vervulde hij stipt zijn plichten. Met het ouder worden, kwamen ook de ongemakken. Br. Eustachius klaagde nooit. Hij leed in stilte.
Een anorisma werd hem fataal. We nemen afscheid van een broer, oom en medebroeder
die in heel zijn levenswandel zich een ware volgeling van St. Franciscus heeft getoond.
Moge Moeder Maria, de patrones van onze congregatie deze trouwe dienaar binnenleiden in het Vaderhuis.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen