336 Br. Faustinus Franciscus Henken
Geboren te Amsterdam : 03-04-1934
Ingetreden : 24-01-1954
Eerste Professie : 15-08-1955
Eeuwige professie : 15-08-1960
Overleden te Huijbergen : 29-07-2009
Broeder Faustinus, geboren als Franciscus Henken 3 april 1934 te Amsterdam uit het huwelijk van Cornelis Henken en Aleida Jansen, de jongste van het gezin dat 5 kinderen telde. Toen kleine Frans tien jaar was stierf zijn vader bij het zingen van een huwelijksmis. Op 19 jarige leeftijd deed Frans Henken zijn intrede – 24 januari 1954 – om Broeder van Huijbergen te worden. Om hun pedagogisch en didactisch werk te ondersteunen werd het studeren van Br. Faustinus bekroond met Hulpakte , met Hoofdakte B, met Hoofdakte A, met Engels L.O. Met die bagage was hij werkzaam aan ” Lagere Scholen ” in Bergen op Zoom en Oosterhout, even als leraar Engels hier aan de ULO in Huijbergen daarna aan de L.O. St. Willibrordusschool te Hulst tot 1972. Vervolgens werkte Br. Faustinus met hart en ziel, met hyeel veel plezier op het Administratie Onderwijsbureau totdat hij 70 werd. Vanaf toen gaf hij veel tijd om orde op zaken te stellen aan de zeer uitgebreide Congregationele klooster-bibliotheek. Zoals hij in het leven stond: rustig, stil, onopvallend, zo is hij ook gestorven, omringd door enkele medebroeders.
Woensdagmorgen 29 juli , twintig over negen, voltrok zich in Br. Faustinus dat mysterievolle proces, dat ons allen te wachten staat, geen hartslag meer, een levenloos lichaam Wat dan ??? Wat daarna ??? Vlak voor het sterven van Br. Faustinus klonk in deze kloosterkapel de Evangelielezing die we nu opnieuw hoorden over Marta en Maria. De zussen van Lazarus. Er zijn heel veel denkers geweest die over Marta en Maria nagedacht hebben, en daarna geschreven. En vooral dan over de vraag: wat is toch het ” beste deel ” dat Maria gekozen heeft. Maar de luisterbereid van Maria en de dienstbaarheid van Maria zijn als een tweeling en zullen zeker niet om voorrang vechten. Toen Broeder Marcus meteen na die eucharistieviering bij het begin van het ontbijt mededeling deed van het overlijden van Br. Faustinus moest ik aan die tweeling denken: voor mij had de Faust de luisterbereidheid van Maria, de dienstbaarheid van Marta. Vanwege die luisterbereidheid is er een medebroeder die hem typeert met de begrippen “horen, zien en zwijgen, maar altijd vriendelijk en steeds met een glimlach”. Een ander spreekt over ” Stille wateren hebben diepe gronden”. Die diepe gronden kwamen tot uiting in rake humoristische opmerkingen, een hoofdschudden, een schaterlach. Zachtmoedig was hij, rustig en stil, en zeker geen woord teveel. Br. Faustinus had iets van de dienstbaarheid van Marta. Onopvallend zette hij zich heel verdienstelijk in: bij het onderwijs, op het onderwijsbureau, in de klooster-bibliotheek, bij kapittels was hij de man van het vermenigvuldigen en verspreiden van de verslagen.
Het voor de klas staan was niet zijn favoriete bezigheid: wat goed van het Algemeen Bestuur om in 1972 in te gaan op het verzoek van Br. Faustinus te mogen gaan werken op het Onderwijsbureau van de Congregatie. De collegialiteit en de vriendschap daar deed hem zo goed dat hij na zijn pensioengerechtigde leeftijd door bleef werken tot zijn zeventigste.
Er zijn ook medebroeders die hem typeren als een “stille genieter”, en dan verwijzen ze naar :
het bezoeken van zijn familie. … zijn luisteren naar klassieke muziek … zijn kijken naar films
een goed boek … op reis gaan met de trein, de bus, per auto en dan naar buiten kijken en in zich opnemen wat er aan moois te zien was. Br. Faustinus was een religieus die hield van orde en regelmaat, trouw nam hij deel aan de gemeenschappelijke momenten van samenkomen in de kapel, bij de recreatie. De laatste jaren werd hij ernstig in zijn vrijheid en bewegingsmogelijkheden beperkt door herseneninfarcten vanaf 2007. Het inleveren aan zelfstandig functioneren deed hem in stilte lijden, geen klacht kwam er over zijn lippen. Liefdevol en kundig werd hij verzorgd op de Sainte Marie Verzorgingsafdeling. Met dankbare herinneringen aan zijn vriendelijke aanwezigheid, zal hij gemist worden.
Leo Testers, rector
Broeders van Huijbergen